Αφιέρωμα Post Punk

Το συγκεκριμένο ιδίωμα έχει τις ρίζες του στα τέλη 70's και προέρχεται από το Punk rock και το Punk του 70'. Εκεί που διαφέρει το  Post Punk είναι ότι μπλέκονται όμορφα και άλλα υλικά στο γλυκό. Είναι πιο σύνθετο, με περισσότερα ρίσκα, ενώ τα πλήκτρα παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Έτσι λοιπόν δημιουργείται μια ατμόσφαιρα...



... που άλλοτε είναι απόκοσμη, βαριά και άλλοτε δίνει διαφορετικές, πιο πολυσύνθετες χροιές. Επίσης χαρακτηριστικά στο είδος και τα μπασαρίσματα που δίνουν και παίρνουν.

Για πολλούς, μέσα σ'αυτούς κι εγώ όταν κάποιος με ρωτήσει τι είναι "Post Punk", θα απαντήσω μονολεκτικά  Joy Division, αφού πιστεύω η συγκεκριμένη μπάντα έχει όλα τα στοιχεία του ιδιώματος.

Στη συνέχεια του άρθρου θα προσπαθήσω να κάνω μια ανάπτυξη από κάποιες μπάντες που πραγματικά αξίζουν (κριτήριο είναι και τα γούστα μου). Δε μπορώ να αναφέρω όλη τη σκηνή, αφού κάτι τέτοιο είναι πραγματικά εξαιρετικά δύσκολο. Ίσως ξεχάσω κάποιες, ίσως δε γνωρίζω κάποιες...

Ξεκινάω με τους Άγγλους Bauhaus, τους άρχοντες του σκότους. Εκπληκτική δισκάρα το "In the flat field". Deathrock γρήγορο, με αργές και υποχθόνιες εναλλαγές.Έτος 1980.

Συνεχίζω με τους Wire. Προσωπική αδυναμία το συγκρότημα, αφού τέτοιο ήχο όσο και να πολεμάς δε βγάζεις. Δίσκοι όπως "Pink Flag 1977", "154 1979", "The bell is a cup 1988" πραγματικά αξίζουν.Πολλές κοματάρες παιδιά, πραγματικά όσο κύριοι και να δείχνουν τα τυπάκια είναι τρελά. Φωνητικά αρρώστια, ενώ τα μπάσα μουγκρίζουν στην κυριολεξία. Όσο υπερβολικός και να ακούγομαι οι Wire είναι προσωπική μου αδυναμία.



Οι άσημοι για πολλούς Zounds με έναν δίσκο το 1982 για τους ψαγμένους, έφεραν τα πάνω κάτω. Το "The curse of Zounds!" είναι ο ορισμός του Anarchpunk. Λιτό, νοσταλγικό  Post Punk  Για φευγάτους! Πάμε αλλού τώρα και συγκεκριμένα στους Wolfgang Press.

Εγγλέζικη μπάντα με τα χαρακτηριστικά του industrial. Χαώδες μουσική, με τα πλήκτρα να είναι μπροστά. Εργοστασιακοί ήχοι δίνουν ρέστα. Αγαπημένοι δίσκοι.
"1986" Standing up straight
"1988" Bird wood cage

Γκοθίζουν αρκετά η αλήθεια, αλλά ένα από τα καμάρια της δισκογραφικής 4AD, σήκωσε την σημαία του Post Punk ψηλά.


Πάμε παρακάτω. Είσαι καμμένος; Τότε πας αναγκαστικά σε Swans.Αμερικάνοι με πρώτο δίσκο πίσω στο 1983. Το όνομα αυτού "Filth". Έπος. Βιομηχανικός ήχος, βογγητό και γενικά άγχος.Τα παλικάρια είναι αλλού. Αξίζει να τσεκάρετε όλη την δισκογραφία τους. Δε σου κάνει ή σου πέφτει λίγο; Τότε προχωράς στα άδυτα και πας στους The Sound. Πάλιουρες στο κουρμπέτι. Θεατρικοί όσο κανείς άλλος. Νοιώθεις ότι ζεις σε παραμύθι, μόνο που το παραμύθι είναι μαύρο. Δύσκολα ακούσματα...

Red Lorry Yellow Lorry 

Μεγάλη και αναγνωρισμένη μπάντα, στο στυλ των Cramps, με τα 5 πρώτα άλμπουμ να μας χαρίζουν πολύ ωραίες στιγμές. Προσωπικά ξεχωρίζω το δεύτερο τους εν έτει 1986. Τίτλος "Paint your Wagon". Αξίζουν πάντως όλα, αφού ο καυστικός στίχος και τα αλλόκοτα τραγούδια σε παρασύρουν. Κάντε μια βόλτα στο youtube και ακούστε το "Chance". Μανιώδες τρεχαλητό.

Για μπασογραμμές που γαμούνε ακούστε καλά Pylon. Αμερικάνοι που έχουν την punkίλα στο πετσί τους, ενώ η γκόμενα στα φωνητικά κόβει κώλους. Στα ίδια πλαίσια,με γυναικεία φωνητικά κι αυτοί, λίγο πιο Punk κινούνται και οι Xmal Deutchland. Παρ' ότι κατέχω δύο βινύλιά τους, προτιμώ Pylon με χίλια. Δοκιμάστε το Pylon-Chomp (1983) και θα με θυμηθείτε.

Δε μπορώ να αποφύγω από αυτο το αφιέρωμα τους Play Dead, Psychic TV, Pere Ubu, New Order, Modern English, Kommunity FK, Gang of Four. Συγκροτήματα πολύ γνωστά, αλλά λίγο μακρυά από τα δικά μου γούστα. 

Και τώρα παρουσιάζω την υπερμπάντα για μένα.

"Magazine"

Τι να πρωτογράψω ρε μάγκες και τι να πω; Αυτοί οι πέντε που βλέπετε στη φωτογραφία με έχουν αφήσει άγρυπνο πολλές νύχτες. Είναι αυτό που λέμε "Το συγκρότημα θερίζει".

Είναι απλά το Post Punk που δε μοιάζει με άλλο. Πήραν τον όρο και το πήγανε τέρμα Θεό. Τεχνικοί όσο κανένας στο χώρο. Παιχταράδες από τους λίγους. Όλοι στο σήμα τους.

1978 Real life

1979 Secondhand daylight

1980 The correct use of soap

1980 Play

Απαγορεύεται να λείπουν από κάθε συλλέκτη.

Σε πιο ηλεκτρονικές φόρμες για όποιον γουστάρει ας ψαχτεί με Danse Society, Clock DVA, Front 242, Cabaret Voltaire. Όταν βρω χρόνο θα προσπαθήσω κι ένα αφιερωματάκι σε Darkwave.

Κάπου εδώ θα πρέπει να κάνω και μια αναφορά στην ελληνική σκηνή, που έβγαλε Post Punk μπάντες κυρίως την δεκαετία του 80, πολλές από αυτές καταχχνιάστηκαν ή χάθηκαν στο χρόνο.

Ποιος δε θυμάται τους Metro Decay; Βγάλανε το "Υπέρβαση" πίσω στο 1984 και χάθηκαν.Εμφανίστηκαν πάλι μετά από χρόνια στο 2010 με το singleάκι "Brand new day".Δισκάρα το "Υπέρβαση", αν και δε βρίσκεται πια εύκολα.

Magic de Spell. Τα πρώτα τους είναι καθαρόαιμο Post Punk, μετά βέβαια το γύρισαν σε ροκάκια. 

Λευκή Συμφωνία. Εύκολα γαμάνε. Σκοτεινοί και ειδικά τα πρώτα είναι φουλ underground.

Yell O' Yell. Ωραίοι ψυχάκηδες (με την καλή έννοια). Χαωτική γκρούπα με έναν πολύ καλό δίσκο "Hello Hell".

Σε άλλους δρόμους, αυτούς της ποίησης, της μοναξιάς έρχονται οι Συνθετικοί. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να αναγνωριστεί η αξία τους στους κύκλους. Τι προσφέρουν; Ηλεκτρονικές, καμμένες λούπες που πραγματικά κολλάς αν είσαι στην κατάλληλη ψυχική διάθεση. Το μοναδικό τους βινύλιο είναι αυτό που βλέπετε αριστερά με τον τίτλο "Συνθετικοί". Έτος 1990.

Στίχος

"Είναι σίγουρο πως χάνω φάσεις".

Από εκεί και πέρα τσεκάρουμε τους:

 Film Noir

 Εν Πλω

Αντί

Venus in Furs

Toeeon

 Clown

Villa 21

Κάνοντας ένα διάλειμμα, θέλω να πω δυο πραγματάκια για την φιλοσοφία και την κουλτούρα του Post Punk. Όπως και το Punk, ή ακόμη και το Protopunk στα τέλη 60', έτσι και το Post Punk εμπλουτίζοντας την μουσική θεματολογία, συνεχίζει στιχουργικά σε παρόμοια πορεία. Άλλες μπάντες πιο ανοιχτά (anarchpunk), άλλες αλληγορικά ή και επιστημονικά ακόμη δείχνουν τον δρόμο. Είναι πάντως ένα ιδίωμα αρκετά ανοιχτό, οπότε δε μπορεί εύκολα να χωρέσει ταμπέλα στη μουσική ξεκάθαρα.

Πολλά είναι τα συγκροτήματα που θα προσπαθήσουν να σοκάρουν. Και αυτό ακριβώς είναι ένα κύριο συστατικό της διάδοσής του και της επιτυχίας του. Όταν άλλοι κάθονται σε καλούπια, κάποιες μπάντες πάνε ένα βήμα παραπέρα.

Παίρνω βαθιά ανάσα και προχωράω με Ausgang και Cure. Μπάντες τις οποίες αγαπάω.Οι Ausgang με έναν και μοναδικό δίσκο, δημιουργούν μουσική για πολλές μανούρες. Ο δίσκος ονομάζεται "Manipulate" και κυκλοφόρησε το 1985.Όσο για Cure δεν χρειάζεται νομίζω να πω και πολλά λόγια, αλλά κατ' εμέ ακούστε όσοι δεν γνωρίζετε τα ακόλουθα και τα ξαναλέμε.

Three imaginary Boys "1979"

Faith "1981"

Pornography "1982"

Προχωράω στους Chameleons.

Δε γίνεται να λείψει αυτός ο δίσκος από αυτό το αφιέρωμα.

The Chameleons - Script of the bridge "1983"

Απίστευτος δίσκος σε πιο ρομαντικά πλαίσια. Αξίζει ολόκληρος.Είναι το ντεμπούτο τους και ακολούθησε μεγάλη καριέρα.Τα δύο επόμενα LP είναι εξίσου δυνατά, χωρίς ωστόσο να αγγίζουν το Script...

Κάπου εδώ νομίζω τελειώνω. Προσπάθησα να δώσω κάποιες από τις γνώσεις μου, ώστε να δοκιμάσετε  και να πειραματιστείτε. Σίγουρα λείπουν πολλές μπάντες, για να μην πω πάρα πολλές. Δε γίνεται σε τόσες λίγες γραμμές να καλύψω τα άπαντα. Έκανα μια επιλογή και παρουσίασα κάποια συγκροτήματα που έχω αγαπήσει και έχω ασχοληθεί εμπεριστατωμένα.